EKONOMIA SOZIALA

Gaur Ekonomia Sozialaren oinarri teorikoak landu ditugu.

Horretan hasteko, talde dinamika baten bitartez eztabaidatu dugu kooperatiba baten eta S.A. baten arteko ezberdintasunak. Labur esanda, kooperatiba batean langilea dago enpresaren erdian, bazkideak enpresaren jabe dira eta erabakietan parte hartzeko mekanismoak daudenez, bakoitzak bozka bat izan ohi du asanblada nagusian. Aldiz, S.A. batean akziodunak dira enpresaren jabeak, eta enpresan jarrita duten kapitalaren araberakoa da daukaten bozka kopurua, izan ere, kapitala handitzea da enpresa horen sorburua.

Lanki Ikertegiko Ariannek azaldu dizkigu Arrasateko kooperatiba esperientziaren nondik norakoak. Kooperatibagintzaren bilakaera ikusi dugu, XIX. mendetik hasita 90.hamarkadaraino, non 50 kooperatiba baino gehiago sortu ziren, kontestu soziopolitiko berezi hartan eta autarkia ekonomikoari esker. Aldiz, 90.hamarkadatik 2006.urteraino bigarren fase bat bereizten da non kooperatiba txiki horiek handi egiten hasten diren, merkatua globalizatu egiten den eta identidade soziala galtzen den. Azkenik, 2006. urtetik hona, krisi sistemiko baten garaian gaudela aitortzen da, eta, beraz, birpentsatzeko beharra.

Nola ez, Arizmendiarretaren ekarpena azkimarratu du Ariannek, berari buruzko bideo txiki bat jarrita eta ezagutu dugu nola gerra osteko panorama hartan pertsonen garapena aitzaki hartuta gizarte kooperatibo bat sortu zuen. Gizarte autoeratuarekin amesten hasi eta komunitate enpoderatua sortu nahian hezkuntza sozializatzeko sortu zen Eskola Politeknikoa, adibidez. Aurrezki kutxa ere, enpresei kreditua eskaintzeko, ….

Saioaren bigarren zatian Enekoitz Etxezarreta etorri zaigu EHUtik, gizarte berrikuntzaren inguruan bere ikuspegia azaltzeko.

Ekintzailetasun soziala zertan eta nola egin beharko litzatekeen aipatu du; ekimena gizarte eragileek abiatu behar dute, gizartearen aspirazioei erantzunez, jendeartearen premiak asetzea elkarren arteko harremanak eraldatuz, parte hartzea demokratikoa izanez, eta beti ere, herritarron bizi kalitatea hobetzeko helburuz. Horren harira, bi esperientzia erakesperientzia utsi dizkigu; Quebec-ekoa eta Italiakoa.

Quebec-eko adibidearekin ikusi dugu gizarte berrikuntza sistema bat, non ikerkuntza, zerbitzuak, finantziazioa, prestakuntza eta hezkuntza sistema integral bat garatu den gobernantza parte hartzailetik, elkar-eraikitzetik, eta ekonomia plurala uztartuz. Hala, zerbitzuak demokratizatu dira, bizi baldintzak hobetzeko, tokiko garapena emateko eta herritarrei lana eskaintzeko asmoz.

Italiako kasua, berriz, gizarte zerbitzu kooperatiboak dituen sistema bat da, non zaintza kooperatibak dauden zaharren egoitzak, eguneko zentroak, etab. kudeatzeko sortuak, batetik, eta bestetik, gizarteratzeko enpresen kooperatibak, bazterkeria egoera arrisku pean dauden kolektiboei zuzendua. Horrela, administrazioak betetzen ez dituen funtzio publikoak kooperatiben bitartez osatzea edo ordezkatzearen arrakasta eta ahultasunez mintzatu gara, besteak beste.

Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Aldatu )

Connecting to %s